Er skemmtilegt að vera í verkfalli

Þessa spurningu hefur maður fengið nokkrum sinnum, ekki síst frá afabörnunum sem kíkja til manns öðru hvoru. Svarið er því miður nei. Eftir því sem lengra líður á verkfallið þarf maður að leita dýpra eftir ástæðu til að stökkva fram úr á morgnana, reiðubúinn til að takast á við daginn. Maður var jú vanur að vera búinn að melta með sér hvað tekið skyldi fyrir í fyrstu tímunum. Það er jú ávallt eitthvað sem ekki tókst að ljúka í gær og var það ekki einmitt í dag sem við ætluðum að byrja á nýju verkefni sem lofaði svo góðu. Ég var kominn í svo góðan gír við að láta 7. bekkingana mína skila öllum sínum verkefnum með læsilegri, tengdri skrift. Þau spurðu:,,Til hvers þurfum við að skrifa tengda skrift?" Og ég svaraði:,,Þið eruð búin að vera að læra þessa skrift í mörg ár og eigið nú að ráða við hana og það á líka að vera ykkar metnaður að skrifa vel og læsilega." Og nú mögla fáir og ef einhver skilar verkefni og hefur ekki skrifað læsilega, tengda skrift þá fá þeir verkefnið til baka og þurfa að vinna það aftur. Þannig eru bara reglurnar. Og maður bíður spenntur eftir næsta verkefni til að sjá hvernig þetta virkar. Og þannig er það með mörg hin fögin líka - viðfangsefnin eru margvísleg og spennandi og maður gleðst þegar árangur er sýnilegur. Nei það er ekki skemmtilegt í verkfalli en við aðstæðurnar í dag í okkar kjarabaráttu er það nauðsynlegt og það má ekki gerast að því ljúki án þess að viðunandi lausn fáist. Sveitafélögin verða að forgangsraða upp á nýtt, gera vel við kennarastéttina og þá er öruggt að hún mun leggja sitt af mörkum við að byggja upp góða menntun í landinu. Ef aftur á móti kennarar koma aftur í skólann og verða að játa það fyrir nemendum sínum að menntun sé ekki metin að verðleikum á Íslandi þá kann það ekki góðri lukku að stýra.

Varð glaður þegar ég sá hvað kennarar mættu margir við Karphúsið, það hefur örugglega verið góður stuðningur við samninganefndina okkar og sömuleiðis góð áminning til launanefndarinnar.

Látum þetta duga í bili.

Helgi

6. í verkfalli

Samkvæmt mínu verkfallstímatali þá er 6. í verkfalli að kvöldi kominn. Í dag sá ég mjög áhugaverðar upplýsingar varðandi launasamanburð en upp úr tölum frá kos - kjararannsóknarráð opinberra starfsmanna. Þar kom fram að þær tölur sem hafa verið nefndar sem meðallaun kennara eru reiknaða út frá launum kennara hjá Reykjavíkurborg. Þar eru allir stjórnendur taldir með (en þeir taka laun eftir annarri launatöflu en almennir kennarar) og einnig eru leiðbeinendur taldir með. Það verður þó að teljast líklegt að hvergi séu leiðbeinendur færri en í Reykjavík. Þetta getur því varla talist að vera heppilegt viðmið fyrir alla kennarastéttina. Þar sem Eiríkur Jónsson mætir á H88 í fyrramálið þá ætla ég að spyrja hann aðeins út í þetta. Einnig kom fram að heilmikill munur er á heildarlaunum kennara, hjúkrunarfræðinga og háskólam. BSRB-fólks. Náum við þar u.þ.b. 80%. Í eftirmiðdaginn mættu nokkrir Vogakennarar á fund hjá Höllu Guðmunds og var það ánægjulegt (mikið bakkelsi). Að lokum vil ég segja að ég er á þeirri skoðun á þessari stundu að þetta verkfall verði langt en við verðum bara að passa að halda ró okkar og ,,fara ekki á límingunum eins og nú er svo vinsælt að segja." Segjum þetta gott í bili.

Stund milli stríða

Ég hef alltaf verið á móti því að kalla helgarnar frídaga frá vinnu, þ.e. að ég eigi frí í vinnunni um helgar. Ég hef ráðið mig til að vinna 1800 klukkustundir á ári og engar þeirra falla á helgar. Ég á þann tíma sjálfur og vinnuveitandi minn hefur ekkert með hann að gera og getur þar með ekki heldur gefið mér frí. Ergo. Þetta eru ekki ,,frídagar". Að þessu sögðu ætla ég loks að koma því að sem ég ætlaði að segja í byrjun: Í dag og á morgun er ég ekki í verkfalli en verð það líklegast á mánudag. Mer segir svo hugur um að þetta verkfall geti orðið nokkrar vikur og ég hef orð Finnboga fyrir því að hann ætli ekki að gefa eftir af kröfum okkar. ´Hitt er svo annað mál hvenær menn gefa eftir þeim þrýstingi sem nú er kominn fram í þjóðfélaginu. Allt í einu eru grunnskólabörnin í stórkostlegri hættu við að vera ekki í skóla í nokkrar vikur en ég minnist þess ekki að þau hafi verið í neinni sérstakri hættu á tímabilinu 1. júní til 23. ágúst en þá voru þau ekki heldur í skóla. Skrítið. Ekki eigum við að líta eftir börnunum á kvöldin og um helgar en ég sá ansi mörg ca. 12 - 13 ára börn á Hafnargötunni kl. 22:00 í kvöld! Menn eru farnir að krefjast þess að það ríkisstjórnin setji lög til að enda vekfallið en er það ekki Alþingi sem á að setja lög og erum við í þessari kjaradeildu að fara nákvæmlega eftir lögum um stéttarfélög og vinnudeilur sem Alþingi hefur sett. Hvað eru menn eiginlega að fara? En nóg að sinni. Í dag varð ég þeirrar ánægju aðnjótandi að hitta fyrrum samstarfsfólk mitt innan hinna Norrænu bankamannasamtaka en hópur sem kallar sig NBU veteraner hélt ársþing sitt hér um helgina. Og klukkan tíu í fyrramálið á ég stefnumót við vin minn Hörð Falsson og við ætlum að lemja litlar, hvítar kúlur fram og til baka á golfvellinum. Já það er ekki öll vitleysan eins. Nóg í bili - góða helgi.

Helgi

#

Skilaboð sendi ég
Sent með GSMbloggi Og Vodafone

3. dagur í verkfalli

Í dag var góð mæting í H88 því von var á Finnboga formanni FK. Vel á annað hundrað manns mættu til fundar og fóru fram líflegar og ágætar umræður. Ég læt fylgja hér með það sem samkennari minn, Þorvaldur Örn Árnason, sagði um fundinn: Sæl öll.Ég var á sama fundi og Guðbjörg (ég tók eftir henni!) Sá reyndar líkaHelga og Helga, Höllu, Þorberu, Ernu... man ekki eftir fleirum (nú verð églaminn), en það voru þarna vel yfir 100 manns saman komin í kjallaranum.Bara töluverð stemming.Formaður FG og hún Unnur okkar voru þarna bæði og úr varð heilmikillfundur. Finnbogi rifjaði upp sögu þessa samningaþjarks sem nær nú sennyfir meðal meðgöngtíma kvenna og kúa (hann er u.þ.b. sá sami). Ég komst aðþví að ég þarf að leggjast betur yfir heimasíðu KÍ og jafnvel líka hjáSambandi sveitarfélaga til að skilja vel um hvað málið snýst og vera færum að útskýra okkar mál fyrir hverjum sem vill ræða málið.Það var mikið spurt út í byrjendalaun og launamun, enda margir ungirkennarar (jafnvel enn yngri en Guðbjörg gæti ég trúað)á skelfilega lágukaupi með helling af námslánum og húsnæðislánum á bakinu. Þau upplýstu aðkröfur FG fælu í sér minni launamun en nú er, brottnám pottflokka og þak á9,13 svo eitthvað sé nefnt. Fram kom að það er mjög misjant eftir skólumog sveitarfélögum hversu brýnt sé að setja þak á 9,13. Engin úrStóru-Vogaskóla tjáði sig um það, en ég geri ráð fyrir að þetta sé ekkistórmál fyrir okkur.Við Inga Sigrún mætum á morgun - og vonandi margir fleiri.Vona að við eigum gjöfula daga framundan - hvernig sem á það er litið.

Eins og við er að búast veldur þetta verkfall mörgum óþægindum en það gera jú flest verkföll nema vera skyldi verkfall hjá þeim sem talar inn á fröken klukku! Nú vildja flestir taka verkfallsréttinn af kennurum og telja betra að láta kjaradóm ákeða kjörin. Ekki er ég svo viss um að það yrði til bóta. Ég heyrði síðan í fréttunum áðan að samningarbefnd sveitarf. ætlar ekki að mæta til fundar í fyrramálið með nýtt útspil. Þeir eru sjálfsagt að bíða eftir að kennarar samþykki 15,34% launahækkun á fjórum árum!! Ég segi nú bara eins og sumir ,,Come on".

Hef áfram nóg að gera og læt mér alls ekki leiðast, horfði t.d. á myndband af Ryderkeppninni frá því á sunnudaginn - dýrðlegt að sjá Evrópumenn yfirspila Bandaríkjamenn.

Kveð að sinni...

Ágætur fundur í H88

Var að koma af fjölsóttum fundi í H88. Þar sat Unnur úr samninganefndinni fyrir svörum og urðu ágætar umræður um stöðu mála. Það kom okkur hér syðra talsvert á óvart hvað miklu púðri hefur verið er er enn eytt í umræður um hina svokölluðu 9,14 skilgreiningu. Það kemur sem sé í ljós að víða er þessi þáttur kjarasamningsins kennurum stórt vandamál því skólastjóra hlaði óspart ýmissi vinnu inn á þennan tíma. Kom mönnum saman um að slíkt vandamál væri ekki fyrir hendi á Suðurnesjum. Gerðumst sum okkar svo gróf að þetta væri vandamál kennara á hverjum stað, menn hefðu jú vinnuramma og gætu efalaust sýnt fram á hversu mikinn tíma hver og einn þyrfti til að ljúka þeim þáttum sem snéri að hverjum og einum áður en kæmi að sameiginlegum verkefnum. Við vorum þó hvött til að sýna samstöðu með félögum okkar. Lagt var til að þessu máli væri vísað til félagsdóms sem ágreiningi um framkvæmd kjarasamnings og málinu síðan vísað í nefnd sem myndi vinna að lausn eftir að nýr samningur væri kominn á. Voru menn almennt sammála um að beinar launahækkanir væru það sem setja ætti á oddinn, eða eins og Kjartan í Holtaskóla sagði:,,Hættið þessi væli og semjið um hærra kaup.!"

Góðar stundir

Annar í verkfalli

Í gær mætti ég á fyrsta fundinn í verkfallsmiðstöðinni að Hafnargaötu 88 hér í Keflavík. Þar voru mættir fjölmargir kennarar frá öllum sveitarfélögunum á Suðurnesjum. Skipulögð var heimsókn trúnaðarmanna í alla skólana og var sá háttur á að trúnaðarmenn fóru í sína eigin skóla. Tilgangurinn var að gera skrá yfir þá starfsemi sem væri í gangi í hverjum skóla. Helgi Már, trúnaðarmaður í Stóru-Vogaskóla, greip mig með sér sem ritara og fórum við bæði í skólann og íþróttahúsið. Þar var allt með kyrrum kjörum utan þess að nokkrum börnum hafði verið hleypt í sund á þeim tíma sem sundkennsla venjulega nýtir. Var starfsfólkinu gerð grein fyrir því að það væri ekki heimilegt. Eftir mjög skemmtilegar og uppbyggilegar umræður um gildi verkfalla, almenn kjör á Íslandi (sem allir voru sammála um að væru sllt of lág) kom fram að hér var um misskilning að ræða af hálfu starfsfólksins og verður þessu kippt í liðinn. Dagurinn leið síðan með ráfi í reiðuleysi um bæinn því erfitt var að koma skipulagi á það sem gera skyldi. Að lokum keypti ég þó rauða málningu og eftir kvöldmat málaði ég hjá mér gaflinn á húsinu. Morguninn í dag hefur svo farið í að lesa blöðin þar sem lögð er áhersla á að mikið beri á milli og þar sem Kristjá Þór Júlíusson bæjarstjóri á Akureyri segir að kjaradeilda kennara sé illskiljanleg. Það kemur að vísu ekki á óvart eftir ýmis undarleg útspil frá blessuðum manninum undanfarnar vikur. Nú er bara að sjá hvað þessi ágæti þriðjudagur ber í skauti sínu en að minnsta kosti fer maður í blak kl. fimm. Góðar stundir

Í verkfalli

Þá er skollið á verkfall hjá minni stafsstétt. Mér finnst ég vera í nokkru tómarúmi og fyrstu tímarnir fara í að velta framhaldinu fyrir sér. Mér datt í hug að rétt væri að blogga daglega meðan á verkfallinu stendur því satt best að segja man ég sáralítið eftir því sem gerðist í síðasta verkfalli, það gæti því komið sér vel að hafa skráð eitthvað hjá sér. Á meðan ég pára þessi orð hlusta ég á Geirmund ,,skagfirðing" Valtýsson syngja sína ágætu slagara og það léttir lundina ágætlega. Í gærkvöldi hélt ég mér vakandi við að bíða eftir 12 fréttum og þar fékkst staðfesting á að ekkert samkomulag hefði náðst. Í morgun komu svo forystumennirnir í útvarpið og skýrðu frá stöðunni. Eftir allt strögglið ber enn mikið á milli og manni virðist að aðilar séu í raun ekki að tala sama tungumálið - ekkert er reynt að nálgast kjarna málsins, þ.e. að einhvers staðar verði menn að mætast til að nýr samningur náist. Yfirlýsingar fulltrúa sveitarstjórnanna finnst mér vera út í hött: Síðasti samningur var gerður til að leiðrétta kjör kennara! Launin hækkuðu um 40% (Vilhjálmur V) en í Morgunblaðinu í dag kemur fram að heildarlaun kennara hafi hækkað um 20% síðan 2001 - það er aallt og sumt á meðan verðbólga hefur hækkað nærri jafn mikið! Meðan ástandið er svona þá má búst við að verkfall standi í langan tíma.

En þá leiðir maður hugann að því hvað gera skuli í verkfallinu. Listinn yfir allt sem þarf að gera hér heima er langur: mála þetta og hitt, gera við eitt og annað o.fl. Byrja að undirbúa jólablað Faxa fyrr en ella o.sv.frv. En hvað sem öðru líður þá ætla ég að fara á Hafnargötu 88 þar sem kennarafélagið okkar hefur fengið aðstöðu meðan á verkfallinu stendur. Það verður gott að hittast og bera saman bækurnar. (Kannski skreppur meður líka í golf, hver veit!).

Læt þetta duga í bili.
HH