Og lífið gengur sinn vanagang

Nú hef ég ekki bloggað í eina tólf daga og mætti þá e.t.v. halda að ekkert hafi verið að gerast. Það er nú samt ekki málið heldur dettur maður úr þessum bloggfarvegi ef maður lætur of langan tíma líða milli blogga! S.l. laugardag sá ég Keflavík vinna tvöfalt í bikarkeppninni og var það verulega skemmtilegt. Ég horfði á kvennaleikinn í sjónvarpinu í beinni útsendingu, þ.e. ég hljóp öðru hvoru að tækinu og fylgdist með en annars var ég að hjálpa Hlín að slípa paraket í herbergi Huga. Það var ansi gaman, hef reyndar aldrei gert slíkt áður. (Ég ætla að reyna að setja mynd af því hér seinna í dag). Með þessum tvöfalda sigri er Keflavík komið langt fram úr öðrum liðum hvað tvöfalda sigra í bikakeppni áhrærir. Síðustu dag hef ég verið í forfallakennslu í Vogunum og er það ágæt tilbreyting en verð þó að passa mig að dragast ekki afturúr í lestrinum. Þarf að skila stórri ritgerð í félagsfræðinni fyrir næsta þriðjudag. Hún fjallar um breytingar á fjölskyldumunstri undanfaran áratugi og svo skemmtilega vildi til að það þema var einmitt til umræðu á Faxafundi í gærkvöldi og þar fékk ég nokkrar góðar hugmyndir. Kalli og Friðbjörn eru nú að spila golf í Florida og Siggi í Tailandi. Á ég ekki von á öðru en að það gangi vel. Stofan þeirra Hrundar og Gísla fer vel af stað og Brynja hefur nóg að gera bæði í vinnunni og svo er hún núna komin í stjórnunarnám við Endurmenntunarstofnun HÍ. Það er ekki að spyrja að kraftinum á þeim bæ. Öll barnabörnin (nema Skúli) eru á fullu við að æfa íþróttir og er gaman að því. Hlynur æfir karate, Hugi, Helena Brynja og Helgi Benni æfa körfu og Helga æfir fótbolta. Þeim eldri gengur líka vel í skólanum.

Hilma var í viðtali í Mayoklinikkinni nú í vikunni og gekk það vel. Fæ að heyra alla söguna síðar í dag og hlakka mikið til. Kveð að sinni.

HH